طراحی تراکت | طراحی کاتالوگ | طراحی بروشور | طراحی ست اداری | طراحی کارت ویزیت | طراحی لوگو  RSS

تهران،   تلفن :  33577123
  • هجرت دیزاین
  • هجرت دیزاین
  • هجرت دیزاین
  • هجرت دیزاین

اخبار طراحی جدیدترین خبرهای طراحی

پست های تصادفی

  • نوشته شده توسط

    طراحی تراکت ،طراحی بروشور ، طراحی ست اداری


    اشتباهاتی در ایجاد یک رزومه طرح گرافیکی



     

    اشتباهاتی در ایجاد یک رزومه طرح گرافیکی

    هر شخصی وقتی دنبال کار می گردد باید مراقب باشد رزومه طرح گرافیکی کامل و بی عیبی داشته باشد. در اینصورت شانس پیدا کردن شغل مورد علاقه اش بیشتر می شود. در یک رزومه، شخص می تواند مهارت ها، توانایی ها و صلاحیت هایش را ذکر کند. مثل این است که خودتان را در میان کلمات و کارهای بصری در یک ورقه کاغذ بگذارید. البته، هدف شما این است که کارفرمای مورد نظر را تحت تأثیر قرار دهید تا شغل را بدست آورید. بنابراین، باید مطمئن شوید که رزومه طرح گرافیکی شما در سطل زباله یا بازیافت انداخته نخواهد شد.

    می توانید با اجتناب از اشتباهاتی که بعضی ها در رزومه طرح گرافیکی مرتکب می شوند مانع این امر شوید. اگر این کار را بکنید، شانس بیشتری برای بدست آوردن شغل دلخواهتان دارید. فقط بخاطر یک اشتباه فرصت را از دست ندهید. گذشته از بهترین روش هایی که باید بخاطر داشته باشید، اشتباهاتی نیز وجود دارند که باید مد نظر قرار گیرند. بنابراین، در اینجا کارهایی ذکر شده که باید مراقب باشید در روزمه طرحگرافیکی تان انجام ندهید.


    1. استفاده از طرح های پر زرق و برق
     


    یکی از اشتباهاتی که بیشتر طراحان گرافیک مرتکب می شوند درست کردن رزومه های بسیار پر زرق و برق است. این کار را برای نشان دادن مهارت های خوب طراحی شان انجام می دهند. اما این کار را نباید انجام داد. در عوض، باید مهارت ها بطور کامل در متن رزومه نوشته شود. خوب است که رزومه تان را به روشی خلاقانه طوری طراحی کنید که توجه را از محتویات متن منحرف نکند و جزئیات ضروری از قلم نیفتد. بعضی طراحان زیرکانه از طرح بعنوان وسیله ای برای نشان دادن محتویات استفاده می کنند. در اصل بستگی به این دارد که چطور این کار را انجام دهید.

    2. استفاده از فونت های فانتزی ( fancy)

     


     
    محتویات یک رزومه طرح گرافیکی باید خوانا باشد. بنابراین، مراقب باشید از فونت های واضح استفاده کنید. از بکار بردن فونت های فانتزی اجتناب کنید زیرا غالباً خوانا نیستند. خواندن رزومه تان را برای کارفرما سخت نکنید زیرا اصلاً آن را نمی خواند. همچنین، گذشته از اننتخاب فونت مناسب، از اندازه فونتی استفاده کنید که خیلی ریز نباشد. همچنین از رنگ های مناسب استفاده کنید.

    3. استفاده از رنگ های غلیظ

     


     
    بعضی طراحان ممکن است در طراحی رزومه شان اغراق کنند و از رنگ های غلیظ استفاده کنند. از رنگ های خیلی زننده استفاده نکنید زیرا بجای این که کارفرما مجذوب خواندن آن شود، ممکن است آن را دور بیندازد و احتمال دارد رزومه شما آزاردهنده بنظرش برسد زیرا خیلی غلیظ است. از رنگ هایی استفاده کنید که چشم را اذیت نکند. در اینصورت خواندن آن برای کارفرما سخت نیست و همچنین ممکن است رزومه خوش طرح شما را حتی اگر رنگ های زیادی در آن به کار نرفته باشد تحسین کنند.

    4. استفاده از تصاویر زیاد


     
    استفاده از رنگ های غلیظ که قبلاً کاملاً ممنوع شد. از بکار بردن تعداد زیادی تصویر در رزومه تان اجتناب کنید زیرا پرداختن به محتویات را برای خواننده سخت می کند. در بعضی رزومه های طرح گرافیکی از تصاویر استفاده می شود تا به کارفرما چیزهای مهمی درباره طراح گفته شود. این خیلی خوب است. در اصل به این بستگی دارد که چطور این کار را انجام دهید. اگر از تصاویر فقط برای آراستن رزومه تان استفاده کنید، خوب نیست. فقط یک اشتباه است.

    5. کوتاهی در بیان مهارت ها
     


    وقتی شخصی مشغول طراحی رزومه است، ممکن است از بیان مؤثر قسمت های مهم تر رزومه که شامل مهارت ها وتوانایی هاست چشم پوشی کند. این موارد باید به دقت ارائه شود زیرا این همان چیزی است که کارفرما به دنبال آن است. مطمئن شوید که می توانید مهارت های تان را به خوبی بیان کنید.

    6. کوتاهی در ارائه فعالیت های کاری قبلی


     
    شما باید تجارب کاری قبلی تان را در رزومه ذکر کنید. ذکر شغل به تنهایی کافی نیست، باید ذکر کنید چه فعالیت ها، موفقیت ها و وظایفی در شغل قبلی داشته اید. انجام این کار به کارفرمای شما می گوید که قابلیت انجام چه کاری را دارید.

    7. املاء و گرامر غلط
     


    بعضی طراحان گرافیک به گرامر و املاء توجهی نمی کنند. فکر می کنند که همه چیز فقط طراحی است. اما البته، اشتباه می کنید، محتویات متن خیلی مهم تر از هر چیز دیگری است. بنابراین مطمئن شوید که این موارد را بررسی کنید زیرا بعضی کارفرمایان نسبت به این موارد بسیار سختگیر هستند. آن ها فکر می کنند اگر نتوانید چنین کارهای ساده ای از قبیل گرامر و املاء را به درستی انجام دهید، چطور می توانید یک طراح خوب باشید.

    8. ذکر علایق نامربوط به طراحی


     
    در قسمت علایق، حتماً فقط موارد مرتبط با طراحی را ذکر کنید. در آن جا نباید بنویسید که به آشپزی و بسکتبال علاقه دارید. این هامهم نیست. کاری نکنید که وقتی رزومه شما را می خوانند به شما بخندند.

    9. صفحه آرایی نامناسب
     


    در یک رزومه صفحه آرایی بسیار مهم است زیرا می تواند تأثیر زیادی روی کسانی که رزومه را می خوانند داشته باشد. شما بعنوان یک طراح گرافیک باید بتوانید یک صفحه آرایی خلاق داشته باشید اما باید بتوانید آن را به روشی ماهرانه و مؤثر انجام دهید. صفحه آرایی چشمگیری درست کنید که بتواند چشم خواننده را مستقیماً متوجه قسمت های مهم رزومه کند.

    10. تنبلی کردن در بررسی دوباره رزومه
     


    پس از تمام کردن رزومه طرح گرافیکی تان، باید حتماً آن را دوباره چک کنید. وقتی می گوییم چک کردن، در اصل منظورمان بررسی کلیه جزئیات آن است. این رزومه حاوی طرح کلی و محتویات مربوط به شماست. ببنید آیا متن خوانا است و مطمئن شوید هیچ اشتباهی در آن وجود ندارد. این خیلی مهم است زیرا اشتباهات کوچک ممکن است رزومه طرح گرافیکی شما را به سطل زباله بکشاند. بنابراین همیشه قبل از ایمیل کردن یا فرستادن رزومه به کارفرما آن را چک کنید.

    حالا نوبت شماست

    علاوه بر مطالب مذکور، باید مطمئن شوید رزومه تان حاوی اطلاعات صحیح است. صداقت شما در همه موارد بخصوص در رزومه تان اهمیت زیادی دارد. حالا که این چیزها را می دانید، هنگام آماده کردن رزومه طرحگرافیکی تان آن ها را به کار ببرید. شما چطور، آیا می توانید چیزی به این لیست اضافه کنید؟ اگر عقایدتان را با ماسهیم شوید ازشما ممنون می شویم.منبع:persiangfx

     1395-12-03 ساعت 09:50:32 در آموزش طراحی  0   1 بار
  • نوشته شده توسط

    طراحی تراکت ،طراحی بروشور ، طراحی ست اداری


    عکاسی:  ابژکتیو یا سوبژکتیو؟

     
    عکاسی:  ابژکتیو یا سوبژکتیو؟


    بطور کلی بازن و بارت عکسها را کنشِ ثبت یادها می‌دانند. بازن عکاسی را در برابر نقاشی و مجسمه‌سازی قرار می‌دهد تا بدین‌سان نشان دهد که عکاسی بازنماییِ امر واقعی‌ست.
    ترجمه: امید امیدواری
    ماریتا استورکِن (Marita Sturken) و لیزا کارترایت (Lisa Cartwright)، قابلیتِ سوبژکتیویته و ابژکتیویتة عکاسی را مورد بررسی قرار داده‌اند. بنا به تفسیر آنها: «پارادوکس عکاسی در این نکته است که گرچه می‌دانیم عکسها می‌توانند چندمعنایی باشند و به سهولت دستکاری ‌شوند و تغییر یابند، با اینحال برتری عکاسی در این است که عکسها ابژکتیو‌اند یا ثبت‌هایی واقعی از رخدادها هستند.» بعبارتی دیگر، کارترایت و استورکن معتقدند اگرچه می‌توان عکسها را از طریق کادربندی و انتخاب، دستکاری کرد لیکن باوری وجود دارد مبنی بر اینکه عکسها نمایشگر واقعیت‌اند؛ یک حقیقت ابژکتیو. آندره بازن (Andre Bazin) و رولان بارت (Roland Barthes)، این نگرش که عکسها ثبت‌های ابژکتیوی از واقعیت‌اند را به بحث می‌گذارند. بارت از طریق استفاده از مفاهیم پونکتوم (punctum) و استودیوم (studium)، چگونگی تفسیر ما از عکسها را شرح می‌دهد. او همانند بازن می‌پندارد که عکسها واقعیت را ثبت می‌کنند و بنابراین به مثابة سندهایی که «بودن» را شهادت می‌دهند، به شمار می‌آیند.


    از سوی دیگر، پی‌یر بوردیو (Pierre Bourdieu) و والتر بنیامین (Walter Benjamin) از سوبژکتیو‌بودن عکاسی طرفداری می‌کنند. نظر به اینکه استورکن و کارترایت می‌گویند عکسها تا اندازه‌ای سوبژکتیو‌اند، بوردیو می‌خواهد بداند که عامل این سوبژکتیو‌یته، عکاس است یا افراد درون عکسها. بوردیو برای اینکه استدلال بازن و بارت را رد کند، درباره‌ی ژست‌گرفتن آدم‌ها جلوی دوربین صحبت می‌کند؛ اینکه دوربین مسبب ژستی غیر‌طبیعی می‌شود. دوربین شخص را وادار می‌کند تا تصویر ایده‌آلی از خودش، بر اساس فرهنگ اجتماعی نشان دهد و طبقه‌ی خاصی را نمایندگی کند. بوردیو مبنای استدلالش را بر این واقعیت می‌گذارد که عکاسی به منزلة کنشی اجتماعی بکار می‌رود. این نگره عملاً ابژکتیو‌بودن عکس‌ها را رد می‌کند.
    مقالة مهم بنیامین، اثر هنری در دوران بازتولید مکانیکی، (The Work of Art in the Age of Mechanical Reproduction) دو موضوع مهمِ مربوط به عکاسی را مورد بررسی قرار می‌دهد. نخست، قدرت و قابلیت عکاسی در بازتولید تصاویر امضایی؛ یعنی اینکه عکاسی می‌تواند آثار اصیل هنری را بازتولید نماید. دوم اینکه دوربین چگونه واقعیت را بازنمایی می‌کند. بنیامین اظهار می‌دارد که تکرارپذیریِ اثر هنری، موجب بی‌معنی شدنش می‌گردد، آنگاه اثر در فقدان اصالتش خواهد زیست و از این رو «هاله»‌اش (Aura) را از دست خواهد داد. در فرآیند بازتولید تصویر، به این دلیل که اثر، دیگر اصالت تصویر اورجینال را منعکس نمی‌سازد، ارزش سوبژکتیوی نهفته است.  


    استورکن و کارترایت می‌گویند: «آگاهی ما از ماهیت سوبژکتیو فرآیندِ به تصویر ‌درآوردن، دریک تنیدگیِ دائمی با میراث ابژکتیو‌یته به سر می‌برد، که این میراث متمسک به دوربین و ماشینهایی‌ست که امروزه تولید‌کننده تصاویرند.» همانگونه که به اختصار بحث شد‌، میان نظریه‌پردازان جر و بحث‌های فراوانی راجع به اینکه عکاسی کنشی بیانگر یا آگاهاننده است، وجود دارد.

     


                                            الینور و باربارا، عکاس: هری کلاهان، سال 1953

     


    آندره بازن معتقد است که عکاسی امری ابژکتیو است. وی بیان می‌دارد که دستگاه عکاسی بدون مداخله انسان، واقعیت را ثبت می‌نماید. «تمامی هنرها متکی به وجود بشر هستند مگر عکاسی که مزیتی را از فقدانش به ارث می‌برد.» (آندره بازن) او قضاوتش از فرآیند عکاسی را بر این مبنا قرار می‌دهد که عکاسی ثبت اتوماتیک یک لحظه است. اساساً بازن بر این باور است که عکاسی دارای کیفیتی ابژکتیو است، لذا این دیدگاه که عکاسی ثبت‌کننده‌ی لحظه‌ای از واقعیت است را تقویت می‌کند. «میزان مهارت نقاش اهمیتی ندارد، صرفاً این واقعیت که دست انسانی در خلق اثر دخالت داشته، سایه‌ای از تردید بر روی تصویر می‌افکند.» (بازن) بازن تاکید می‌کند چون عکاسی فرایندی اتوماتیک است، از کیفیتی یگانه برخوردار است برخلاف نقاشی که او آن را کاملاً خیال می‌‌‌پندارد.
    بازن شرح می‌دهد که عکسها یک لحظه از زمان را ثبت می‌کنند. « عکس خود به تنهایی ابژه است. ابژه‌ای رها از شرایط زمانی و مکانی‌ای که آنرا پدید آورده است.» (بازن) عکسها اسنادی تاریخی‌اند که هستی ابژه یا شخص به تصویر کشیده شده را به ما گوشزد می‌کنند. بازن در ابتدای مقاله‌اش از نقاشی و مجسمه‌سازی به عنوان روشی برای حفظ هستی فیزیکی‌مان یاد می‌کند که آنرا کمپلکس مومیایی (mummy complex) می‌نامد. «این فرآیند ممکن است آشکار سازد که در کالبد نقاشی و مجسمه‌سازی، کمپلکسی مومیایی نهفته است.» (بازن)
    در ادامه بازن پیرامون نقش عکاس بحث می‌کند. او توضیح می‌دهد که عکاس از امتیازِ انتخابِ آنچه باید ثبت شود، برخوردار است ولی این امر، ابژکتیو‌بودن عکس را مخدوش نمی‌سازد. او می‌گوید: «ماهیت ابژکتیو عکاسی، به آن فقدانی باور‌کردنی اعطاء می‌کند که در سایر رسانه‌های تصویری یافت نمی‌شود.» همانطور که پیش‌تر هم گفته شد، دخالت دست انسان بر کیفیت واقع‌گرایانه‌ی اثر سایه می‌‌افکند؛ به این علت عکاسی فرمی ایده‌آل برای ثبت حقیقتی ابژکتیو است. اما، چنان‌که در ادامه هم بحث خواهد شد، به باور والتر بنیامین، عکاسی و قدرتش در بازتولید تصاویر، به این معناست که تصاویر اصالتشان را از دست می‌دهند. بنیامین اثرِ هنریِ امضایی را مدنظر قرار می‌دهد که اورجینال پنداشته می‌شود، اما توسط فرآیند بازتولید عکاسانه، یکه‌گی‌شان از بین رفته، به نحوی که تعابیر و معانی گوناگونی را می‌توان از آنها استخراج نمود لذا دیگر ابژکتیو نخواهند بود.
    بر اساس دیدگاه پیشین، عکاسان می‌توانند موضوعات جلوی دوربین را کادربندی کنند و آنها را از میان چیزهای دیگر برگزینند. این عامل سوبژکتیو، بازنمایی صادقانة دوربین از رخدادها و انسان‌ها را به چالش می‌کشد. «هر وقت به عکسی نگاه می‌کنیم، می‌دانیم (هر چند اندک) که عکاس منظره‌ای را از میان بی‌شمار منظرة موجود، برگزیده است.» (جان برجر- John Berger) انتخاب بخشی از صحنة جلوی دوربین توسط عکاس نوعی دستکاری محسوب می‌گردد که طبق آن، عکسها را تحلیل می‌کنیم. با اینحال جان برجر در ادامه می‌گوید، «عکسها بیانگر آن‌اند که سابقاً چگونه، چیزی یا کسی به نظر می‌آمده و ضمناً بینندگان آن عکس‌ها، چگونه به موضوع نگاه می‌کردند.» چنین نگره‌ای عملاً بر ثبت گذشته توسط دوربین صحه می‌گذارد و عکس را به منزله‌ی سندِ جهان گذشته، که کسانی را احاطه کرده بوده، نشان می‌دهد. برجر، از این دیدگاه بازن، که می‌گوید عکاسی ثبت گذشته و شاهدی برای آن است، حمایت می‌کند. او همچنین با نظر رولان بارت راجع به اینکه عکس‌ها چیزهایی فراتر از گواهان گذشته‌اند و می‌توانند عمیقاً بر ما تاثیر بگذارند، موافق است. بارت برای تبیین این نکته از عکس مادرش استفاده می‌کند، چنان که در ادامه در موردش بحث خواهیم کرد.
    رولان بارت معتقد است دو عنصر در عکس‌ها وجود دارد: استودیوم و پونکتوم. استودیوم بخشی از شناخت فرهنگی ماست که به ما در تفسیر معنای عکس کمک می‌کند. گراهام آلن (Graham Allen) می‌گوید: «استودیوم به تبادل آشکار کدهای فرهنگی‌ای مربوط می‌شود که نهایتاً به یک مدلول یا مجموعه‌ای از مدلول‌ها منتهی می‌گردد.» بارت به روش تفسیرش از عکس‌ها اشاره می‌کند، «اینکه من با اشخاص، چهره‌ها، حالات، زمینه‌ها و کنش‌ها یکی می‌شوم و آنها را می فهمم، امری فرهنگی‌ست.» همانگونه که پیش‌تر هم گفته شد، استودیوم مبتنی بر شناخت ما از کدهای فرهنگی‌ای است که به ما در تشخیص معنای عکس یاری می‌‌رساند.
    پونکتوم چیزی‌ست که سخت بتوان تعریفش کرد؛ عنصری در عکس که بی‌درنگ موجد واکنش ما می‌گردد. بارت می‌گوید: «من در جستجوی پونکتوم در عکس نیستم بلکه این عنصر، خود، از دل موضوع به چشم می‌خورد و بر می‌خیزد، مانند تیری مرا سوراخ می‌کند و بر من اثر می‌گذارد.» پونکتوم تنها در ارتباط با تماشاگر عکس معنا می‌یابد. پونکتوم، برخلاف استودیوم، به رمز درآورده نمی‌شود. بارت شرح می‌دهد که چگونه یک عکس می‌تواند هم شامل پونکتوم باشد و هم استودیوم اما در ادامه توضیح می‌دهد که پونکتوم می‌تواند استودیوم را مختل سازد.
    توضیح و تفسیر بارت از مفاهیم پونکتوم و استودیوم برانگیزاننده‌ی شور و گفتمانی در مواجه‌ی ما با عکسها می‌گردد. در رابطه با عقاید استورکن و کارترایت، بارت نیز با بیان اینکه عکسها اسناد «بودگی چیزها» هستند، بر ابژکتیو بودن عکسها صحه می‌گذارد. گزاره‌ی «بودگی چیزها» بدین معناست که عکسها شواهدی ابژکتیو از اشیاء یا اشخاصی‌ هستند که اکنون وجود دارند یا قبلاً وجود داشته‌اند؛ آنها ثبت‌های ابژکتیو واقعیت‌های فیزیکی‌اند. بارت نیز مانند بازن معتقد است که عکسها ثبت‌کننده‌ی مدرکی از بودن، لحظه‌ای از زمان ‌هستند.
    بارت برای تبیینِ تدریجیِ ارزشِ عکاسی، از عکس مادرش استفاده می‌کند. عکس باغِ زمستانی (The Winter Garden) در کتابِ اتاق روشنِ (Camera Lucida) رولان بارت، نشان داده نشده است به دلیل اینکه بارت معتقد است، این عکس تنها برای او هستمند است. هر کسی جز او، در فهم آنچه از این عکس دریافت کرده، به خطا خواهد رفت. او می‌گوید عکس مادرش [اگر در کتاب چاپ می‌شد.مترجم] هم مانند سایر عکسهای به نمایش درآمده در کتابش دیده می‌شده است.
    بطور کلی بازن و بارت عکسها را کنشِ ثبت یادها می‌دانند. بازن عکاسی را در برابر نقاشی و مجسمه‌سازی قرار می‌دهد تا بدین‌سان نشان دهد که عکاسی بازنماییِ امر واقعی‌ست. این نگره، مکمل و همسو با استدلالهای بارت راجع به تأثیر ژرف عکس بر بیننده است که بواسطه‌ی گزاره‌های استودیوم و پونکتوم شرح داده می‌شود. نتیجتاً هر دو، این دیدگاه، که عکاسی امرِ ابژکتیوی‌ست را مطرح می‌سازند با این ادله که عکاسی ثبت‌کننده‌ی لحظه‌ای از واقعیت است و یاد و تجربه‌ی اشیاء و اشخاص را همچون مدرک هستی‌شان حفظ می‌کند.
    با این وجود نظریه‌پردازانی چون پی‌یر بوردیو و والتر بنیامین نظر متفاوتی در مورد عکاسی دارند. آنها معتقدند که عکاسی کنشی سوبژکتیو است. پی‌یر بوردیو با طرح موضوع ژست، ابژکتیو بودن عکسها را رد می‌کند.
    بوردیو می‌گوید عکسها دربردارندة عاملی ابژکتیو در انعکاس واقعیت هستند. اما، در ادامه اظهار می‌دارد که عکاسی کنشی اجتماعی‌ست، لذا به نفع این کنش که مردم در عکسها نمایشگر آن‌ هستند، ابژکتیو‌بودنش را از دست می‌دهد. سوزان سانتَگ (Susan Sontag) توضیح می‌دهد که «به نظر نمی‌آید عکسها آنقدر که تکه‌هایی از جهان‌اند (مینیاتورهایی از واقعیت، که هر کسی می‌تواند آن را بوجود آورد یا به دست آورد)، گزاره‌هایی دربارة آن باشند.» سانتگ شرح می‌دهد که عکسها می‌توانند در نمایش جهان، کرانمند باشند. او می‌گوید عکسها تکه‌هایی از جهان‌اند؛ لحظه‌ی کوتاهی از زمان که نمی‌تواند بقدر کافی، جهانی، که عکس را در بر گرفته، نشان بدهد. این نظر همسو با استدلال بوردیو است، آنجا که می‌گوید، لحظه‌ی کوتاه ثبت‌شده در عکس را نمی‌توان به مثابة یک دستافریده‌ی هنریِ ابژکتیو پنداشت. او از موضوعِ ژست برای توضیح بیشتر این نگرش استفاده کند.
    بوردیو با استفاده از موضوع ژست بیان می‌دارد که «ژست‌گرفتن در عکسها بدین معناست که شخص می‌خواهد در حالتی ثبت شود که طبیعی نباشد.» بعبارتی دیگر به خاطر سوبژکتیویتة ناخودآگاهی که در بطن ثبت وجود دارد، عکسها نمی‌توانند ابژکتیو باشند.
    بوردیو می‌افزاید: «‌معنای ژست موجود در عکس را فقط می‌شود نسبت به نظام نَمادینی که عکس در آن جای می‌گیرد، فهمید؛ در این نظام برای یک روستایی به روشنی، آداب و رفتارهای اجتماعی مناسب، برای ارتباطش با دیگران مشخص می‌گردد.» همانطور که پیشتر گفته شد، بارت توضیح می‌دهد که چگونه بینندگان در جستجوی معنای تصاویرند. نگرش بارت بازگو‌کننده‌ی این نکته از بوردیو است، از این حیث که عکسها دربرگیرنده‌ی آداب و رفتارهای اجتماعی جایز هستند. عکاسی کنشی اجتماعی‌ست که در قالب این کنش، کارکردهای اجتماعی بواسطة ژست آشکار می‌گردد. بوردیو شدیداً بر سوبژکتیو‌بودن عکاسی تأکید می‌ورزد زیرا [او معتقد است که. مترجم] اشخاص درون عکس متوجه حضور دوربین هستند که باعث ژست غیرطبیعی آنها می‌شود؛ این امر از وجوه ابژکتیو عکس می‌کاهد.
    کلاً بوردیو ایده‌ی ابژکتیو‌بودن عکسها را انکار می‌کند. ژست خبر از نوعی تکیه رسانة عکاسی بر کنش اجتماعی می‌دهد که بر شیوه‌ی عکاسی اثر می‌گذارد. استورکن و کارترایت بر این باورند که هنگام گرفتن یک عکس امکان‌های سوبژکتیوی پدید می‌آید. بوردیو با بررسی ژست بر آن است تا نشان دهد چنین امکان سوبژکتیوی، به هر درک ابژکتیویته‌ای لطمه می‌زند.
    پا‌نوشت :
    این نوشته چکیده‌ای از مقاله‌‌ای‌ست که در سال 2012 نوشته شده‌ است. امید که با توجه به مختصر بودنش، برای خواننده مفید واقع شود.
    1.    منبع: cinescribbler.wordpress.com
    2.    
    3.    
    عکس کاور: عکاس: حجت‌اله امیدواری - بدون عنوان - سال

     1395-12-02 ساعت 14:35:00 در آموزش عکاسی  0   4 بار
  • نوشته شده توسط

    طراحی تراکت ،طراحی بروشور ، طراحی ست اداری


    آموزش فتوشاپ - حذف سریع بک گراندها با ابزار Background Eraser

    آموزش فتوشاپ - حذف سریع بک گراندها با ابزار Background Eraser


    آموزش حذف سریع بک گراندها با ابزار Background Eraser

    بسیاری از مردم روش های پیچیده ای برای حذف بک گراند به کار می برند، در حالی که می توانند با ابزار Background Eraser این کار را ساده تر انجام دهند. این ابزار با آشکار سازی لبه ها و ملایم کردن ناحیه انتخاب به طور اتوماتیک، نتایج خارق العاده ای ایجاد می کند. در این آموزش، یاد خواهید گرفت چگونه برای حذف آسمان و جایگزین کردن آن با تصویر دیگری از مجموعه گرادیانت های آسمان مانند واقعی، از ابزار Background Eraser استفاده کنید.

    نمایش تصاویر نهایی
     
     


    گام 1 : انتخاب تصویری که می خواهیم روی آن کار کنیم
    تصویری که می خواهید بک گراند آن را جدا کنید در فوتوشاپ باز کنید. من در این آموزش از یک منظره با دو درخت و یک آسمان آبی به عنوان بک گراند استفاده می کنم؛ ولی شما می توانید این تکنیک ها را برای تصاویر مختلف و در شرایط متفاوتی به کار ببرید.
     


    گام 2 : این ابزار چگونه کار می کند؟
    با وجود داشتن نام "Background eraser"، در واقع این ابزار می تواند برای حذف چیزی بیش از آن استفاده شود و بیشتر به عنوان حذف کننده "رنگ" کار می کند تا حذف کننده "بک گراند". پس برای شروع اجازه دهید ابزار را انتخاب کنیم. می توانید بر روی دکمه آن در پنل ابزار سمت چپ کلیک کنید یا کلیدهای میانبر Shift+E را برای چرخیدن در میان پنل erasers بزنید.
     


    پس از انتخاب آن، گزینه های نوار تنظیمات تغییر می کنند و نشانگر موس به شکل یک دایره با علامت مثبت در میان آن در می آید. ناحیه ای که در زیر علامت مثبت قرار می گیرد، جایی است که ما رنگی را انتخاب می کنیم که مایلیم حذف شود، و هرچیزی داخل این دایره آن رنگ را داشته باشد حذف خواهد شد. برای نمایان شدن تنظیمات براش، بر روی تصویر رایت کلیک کنید.
     


    فراموش نکنید که همیشه hardness را بالا نگه دارید؛ زیرا لبه های ملایم ممکن است اثرات تصنّعی بک گراند را نادیده بگیرند. اندازه براش را تا حدّی که نیاز است تغییر دهید و spacing را در حدّ پایین نگه دارید (1~50%). بنابراین زمانی که از ابزار استفاده می کنید، یک خط ملایم پیوسته برای حذف کردن ایجاد می کند.
     


    در نوار تنظیمات گزینه Sampling:Once را انتخاب کنید. بنابراین ما فقط یک بار از رنگ نمونه گرفته و بخش بزرگی از تصویر را با آن حذف می کنیم. برای این مرحله، Limits را برابر Contiguous و Tolerance را برابر 50% قرار دهید.

    گام 3 : آغاز حذف کردن
    بر روی یک قسمت تصادفی از آسمان کلیک کنید. دکمه سمت چپ موس را نگه دارید و به اطراف درگ کنید تا حذف شود.
     


    همان طور که می توانید در تصویر بالا مشاهده کنید، ما بک گراند بین برگ ها و شاخه ها را حذف نمی کنیم، ولی این ما را به گزینه Limits ابزار Background Eraser هدایت می کند. به نوار تنظیمات بروید و Limits را به Discontiguous تغییر دهید. اکنون همان کار که من قبلاً انجام دادم بکنید و اجازه دهید ببینیم نتیجه چه شده است:
     
     
     


    همان طور که می توانید ببینید، گزینه Discontiguous به ما اجازه می دهد بک گراند را حتی در نواحی جداشده حذف کنیم، مانند بین شاخه ها و برگ های درخت.

    گام 4 : گزینه های بیشتر
    در مثال من، زمانی که با Tolerance برابر 50% (مقدار پیشفرض) نقاشی کشیدم، نتیجه نهایی تقریباً خوب بود؛ ولی چیزی مانند زیر برای شما اتفاق افتاد نگران نباشید:
     


    اگر چنین اتفاقی برای شما افتاد، به این معنی است که رنگ بک گراند شما بسیار شبیه به شئ شماست؛ بنابراین شما باید مقدار Tolerance را کاهش دهید. اگر رنگ بک گراند تقریباً با شئ شما متفاوت است (مانند مثال من)، می توانید Tolerance را روی مقادیر بالاتر تنظیم کنید تا نتایج بهتری بگیرید. با داشتن مقدار صحیحی برای Tolerance، شما باید نتایجی مانند این کسب کنید:
     


    گام 5 : گزینه های بیشتر!
    اگر شما مقدار Tolerance را تغییر دادید ولی هنوز هم با پاک شدن شئ خود توسط ابزار Background Eraser مشکل دارید، گزینه Protect Foreground Color را فعال کنید.
     


    این به شما اجازه می دهد از یک رنگ پیش زمینه نمونه بگیرید (برای نمونه برداری رنگ از تصویر خود کلید Alt/Opt را نگه دارید) تا فوتوشاپ در حین استفاده از ابزار Background Eraser، آن را حذف نکند. در این جا نمونه ای از کار این گزینه را می بینید:
     
     
     


    گام 6 : رنگ های مختلف بک گراند
    بعد از اینکه ابزار Background Eraser را برای یک رنگ در تصویرتان استفاده کردید، باید چیزی مانند این داشته باشید:
     


    با اینکه تمام بک گراند من تقریباً آبی است، درجات متفاوتی از آبی را داراست و حتی مقداری رنگ سفید هم دارد. برای رسیدگی به این موضوع، فقط باید از یک رنگ جدید نمونه برداری کرده و تمام فرایند را تکرار کنید. هم چنین می توانید در نوار تنظیمات گزینه Sampling Continous را انتخاب کنید:
     


    ولی من این کار را پیشنهاد نمی کنم زیرا اگر به شئ خود خیلی نزدیک شوید (در این مثال، درختان)، ممکن است به طور اتفاقی از رنگ آن ها نمونه بگیرید و در نتیجه بخش هایی از تصویر را حذف کنید که نمی خواستید. بنابراین کافیست هدف موس خود را روی رنگ دیگری قرار دهید و همان فرایند را تکرار کنید تا زمانی که تصویر شما کاملاً پاک شود.
     


    گام 7 : مرحله آخر
    بعد از حذف بک گراند، شما دو انتخاب دارید: می توانید شئ جدا شده را در تصویر سازی به کار ببرید و یا می توانید بک گراند حذف شده را با چیز جدیدی جایگزین کنید تا تصویر متفاوتی به دست بیاورید (ما این کار را انجام می دهیم). sky gradient pack را از پوشه دانلود در فوتوشاپ باز کنید و بهترین را برای تصویر خود برگزینید. من می خواهم بک گراند قدیمی خودم را با این آسمان آبی عوض کنم:
     


    نتایج نهایی
     منبع:persiangfx
     

     1395-12-01 ساعت 15:50:56 در آموزش فتوشاپ  0   4 بار
  • نوشته شده توسط

    طراحی تراکت ،طراحی بروشور ، طراحی ست اداری




    نکاتی در رابطه با بهبود شغل برای طراحان گرافیک
     

    نکاتی در رابطه با بهبود شغل برای طراحان گرافیک

    "طراحی تنها آن چیزی نیست که خوب به نظر برسد و حس خوبی به ما بدهد. طراحی یعنی این که آن چیز چگونه کار می کند." (استیو جابز)

    کار قراردادی و کوتاه مدت، نوعی از کار است که چالش ها و مشکلات خاص خود را دارد. با این وجود، نمی توان کتمان کرد که بسیاری از کارهای رضایت بخش و پرسود، از همین طریق اداره می شوند. یکی از موضوعاتی که اکثر کارکنان قراردادی با آن مواجه می شوند، دیده نشدن و عدم ارتقاء است. به همین دلیل، اطلاع یافتن از روش های ارتقاء بسیار مهم می باشد. شاید برای یک نفر، تمرکز بر طراحی و ایجاد پکیج های برداری مهم باشد و برای فرد دیگر، برندسازی.
    قطعاً این موضوعی نیست که فقط طراحان نگران آن باشند. بازاریابی در هر شغلی، برای کارآفرینی مهم است؛ به ویژه در آغاز کار. تفاوت در این است که وقتی به عنوان طراح با شرکتی قرارداد می بندید، ابتدا باید با تعداد کمی مشتری کار را آغاز نموده و سپس به پیش بروید. به همین دلیل مخاطبان شما باید در اولویت قرار گیرند، سایت اینترنتی شما باید همیشه به روز باشد و در شبکه های اجتماعی حضور داشته باشید.
    در این جا نکاتی را برای شما بیان می کنیم. این نکات به شما کمک می کنند تا متوجه شوید که برای ارتقاء شغلتان چه کاری باید انجام دهید:

    1. از کارت ویزیت استفاده کنید.
     

    در این کارت، آدرس و موضوعات مربوطه را مطرح می کنیم. بعضی از شما کارت ویزیت ندارید. این بسیار بد است. شما به کارت ویزیت و دیگر ملزومات نوشت افزاری نیاز دارید. اگر این ملزومات را تهیه کنید، به داشتن و استفاده از آن ها عادت خواهید کرد.
    اول از همه باید گفت که کارت ویزیت یکی از مهم ترین ابزار تبلیغات است. این کارت نحوه دسترسی به شما را در اختیار مشتریانتان قرار می دهد. ضمناً می توانید تعداد زیادی از این کارت را چاپ و توزیع کنید.
    مطمئن شوید که کارت ویزیت شما حاوی تمام اطلاعات شما است. نام، آدرس ایمیل، شماره تماس و وب سایت. این ها جزئیات مورد نیاز هستند. دوماً مطمئن شوید که کارت شما مرتب و خواناست. کارت باید قابل قبول به نظر برسد. بیننده با دیدن آن باید متوجه شغل شما شده و گیج و سردرگم نشود. از چاپ متن های وارونه خودداری کنید؛ زیرا بسیاری از مردم از خواندن آن خسته می شوند. ولی شما یک طراح هستید؛ می دانید چطور یک کارت ویزیت خوب طراحی کنید. و اگر نمی دانید، می توانید از طرح های الهام بخشی که در اینترنت هست استفاده کنید. حال نوبت این است که تعداد زیادی از این کارت را چاپ کنید و به هر مشتری چند عدد بدهید؛ شاید آن ها بخواهند کارت ها را به همکاران خود بدهند. کارت ویزیت ها را همیشه همراه خود داشته باشید.

    2. یک لوگوی مناسب برای خود طراحی کنید.
     

    در واقع برای خود برندسازی کنید. لوگویی طراحی کنید که منحصربفرد و برجسته باشد. اگر فقط به فکر زیبایی لوگو باشید، شکست خواهید خورد. این یک واقعیت ساده است. مردم مایل نیستند طراحی را به کار بگیرند که لوگوی زشت و غیرقابل قبولی دارد. درست است؟ مطمئن شوید که یک لوگوی پیچیده، مناسب و گران قیکت برای خود طراحی می کنید.
    این یعنی شما نباید فقط به لوگو و اندکی چیزهای دیگر تکیه کنید. محدوده ها را بشکنید. کار طراحی را بر روی لوازم نوشتاری انجام دهید. نمونه هایی از کارهای خودتان را بر روی سایتتان به نمایش بگذارید. در حین طراحی شمای رنگی دقت زیادی داشته باشید. سعی کنید در تمام ابزار تبلیغاتی خود هماهنگی رنگی ایجاد کنید تا همه چیز منسجم و یک دست باشد.

    3. حضور آنلاین داشته باشید.
     

    زمانی که برند خود را طراحی کردید، به هیچ وجه آن را تغییر ندهید؛ زیرا مردم از این به بعد شما را با این لوگو خواهند شناخت. در واقع این لوگو، نشان و هویت شماست.
    ابتدا شروع به ایجاد یک پروفایل اجتماعی کنید (فیس بوک، توییتر، گوگل و...). از این ها به نفع خود استفاده کنید. فعال باشید. هر روز پست اضافه کنید و محتویات مناسبی بگذارید.
    دائماً پروفایل را آپدیت کنید. این صفحه توسط افراد زیادی مشاهده می شود. هر چه پست های بیشتری بگذارید، مردم بیشتری این پست ها را مشاهده نموده و با شما تماس می گیرند. سعی کنید فقط مطالب مناسب و جالب بگذارید. از لینک ها نیز می توانید در پروفایل خود استفاده کنید.

    4. یک کلکسیون آنلاین از آثار خود ایجاد کنید.
     

    داشتن وبسایت شخصی بسیار خوب است و کمک زیادی به شما می کند. اول از همه، این وبسایت، مکانی برای نمایش آثار شماست. انجام این کار بسیار اساسی و لازم است. به علاوه، یک وبسایت جایی است که شما می توانید خود را معرفی کنید.
    ولی، علاوه بر وبسایت شخصی، آثار خود را در جاهای دیگر وب نیز به نمایش بگذارید. بگذارید مردم بفهمند شما که هستید. سعی کنید تا جایی که ممکن است مردم را به خود جلب نمایید. از لینک هایی هم استفاده کنید.

    5. تا جایی که می توانید با بقیه کار کنید.
     

    طراحان دیگر نیز مانند شما به دنبال کار می گردند. آن ها هن نیاز دارند اسمشان برده شود و شناخته شوند. از طریق همکاری با این افراد، هردوی شما شناخته خواهید شد. بالاخره هرکدام از شما طرفداران خاص خود را دارید.
    جدا از این که با این گونه همکاری ها دوستان زیادی خواهید یافت، هر چه بیشتر با هم همکاری کنید، می توانید با مردم بیشتری در تماس باشید و آن ها را به سمت خود جلب کنید. با برقراری ارتباط با مردم، شعل ها و پروژه های بیشتری به دست خواهید آورد.  

    این لیستی بود از نکات و ترفندهای مفید جهت ارتقاء و بهبود شغل شما به عنوان یک طراح. امیدواریم با مطالعه این مقاله توانسته باشید روش های جدیدی در پیش بگیرید و شغل خود را توسعه دهید. منبع:persiangfx

     1395-11-30 ساعت 12:11:32 در آموزش طراحی  0   6 بار
  • نوشته شده توسط

    طراحی تراکت ،طراحی بروشور ، طراحی ست اداری


    نکته هایی برای تقویت خلاقیت در طراحی گرافیک!

    نکته هایی برای تقویت خلاقیت در طراحی گرافیک!


    خلاقیت آن چیزی که همه طراحان گرافیک بدنبال آن هستند! آن چه که بیش از پارامترهای دیگر تمایز ایجاد می کند و کار یکی را نسبت به دیگری بهتر می نماید. خلاقیت نیز مانند بسیاری از مباحث دیگر آموختنی است کافی است شیوه های ایجاد آن را بدانید تمرین کنید و بکار گیرید. خواهید دید که پس از مطالعه  این مجموعه مقاله دید بهتری نسبت به جهان اطراف خواهید یافت و طراحی خلاقانه مطابق با سلایق مشتری برایتان ساده تر می گردد

     


    ● آمادگی برای پذیرش ایده های نو   «اگر وقت زیادی برای گرم کردن خود صرف کنید،به مسابقه نخواهید رسید اگر هم اصلا” بدن خود را گرم نکنید، به مسابقه می رسید اما نمی توانید آن را به پایان برسانید».Grant Heidrich دونده در یک پروژه {کارگرافیکی } باید پیام کار کاملا” تعریف شده باشد و اهداف آن نیز کاملا” متمرکز و مشخص باشد. در این صورت است که پروژه ای که بر اساس چنین پیام و اهدافی انجام می گیرد،کاری موفق و نو آورانه خواهد بود.اگر پیش از شروع طراحی وقت کافی برای تجربه و تحلیل مسائل،پرسش و پاسخ ،شفاف سازی پیام مورد انتقال و اهداف پروژه و تحقیق و بررسی صرف کنید،ایده های نو خود به خود در ذهن شما جاری خواهد شد.اما هنگامی که از همان ابتدا شروع به طرح ریزی و انتخاب سبک کار نمایید، مسیر ایده های نوآورانه مسدود خواهد شد.

    خلاقیت فرآیند بسیار پیچیده ایست و عوامل بسیاری بر موفقیت یا شکست شما در خلق اثری خلاقانه تاثیر می گذارند. به عنوان مثال دغدغه ها و سیاستهای درون سازمانی سفارش دهنده پروژه ممکن است بر تصمیم گیریهای تاثیر گذارد و یا او را تحت فشار قرار دهد،همچنین تربیت دست اندرکاران چاپ ممکن است تحت تاثیر جلوه های تکنولوژی روز قرارگیرند. بنابراین مدیریت صحیح در فرایند خلاقیت یعنی تحت کنترل در آوردن این گونه تاثیرات و اطمینان حاصل کردن از آگاهی همه افراد دخیل در پروژه به اهداف پروژه، از ابتدا تا انتهای کار. این امر می تواند فرسایش درروند شکوفایی خلاقیت را کاهش دهد.
    ● دریافت صحیح پیام « ذهن خالی همیشه برای پذیرش و یادگیری چیزهای جدید آماده است.در ذهن افراد تازه کار فضای خالی زیادی وجود دارد اما این فضای خالی در ذهن متخصصان بسیار کم است»نقل ازShunyyu Swrnki «در خلق یک اثر سخت ترین بخش کار،شروع کردن آن است خلق کردن یک برگ علف به همان اندازه سخت است که خلق کردن یک درخت بلوط» نقل از جیمز راسل لورل
    ● فکر کردن را با ذهنی باز آغاز کنید برای یک طرح ]گرافیست [ ،نویسنده،هنرمند و یا فیلسوف هیچ چیز وحشتناکتر از یک صفحه سفید کاغذ نیست. زیر این وظیفه آنهاست که این صفحه خالی را پرکنند. به علاوه،موضوع فقط پر کردن صفحه نیست بلکه باید آن را با اطلاعات و مطالبی که معنی دار، تاثیر گذار و خلاقانه باشد،پر کنند.انجام این کار شاید کمی سخت به نظر برسد اما غیر ممکن نیست.درست در لحظه ای که خط،تصویر و یا کلمه ای بر روی این صفحه سفید قرار می گیرد، فرایند خلاقیت آغاز می گردد. مثلا” هنگامی که تصویری بر روی صفحه کاغذ بکشید مثل تصویر یک کلاه ذهن شما با تاثیر گرفتن از آن تصویر شروع به فعالیت در جهت آن خواهد کرد.

    سپس اگر عامل دیگری به این صفحه اضافه کنید ( مثل کلمه time ) خواهید دید که ذهن شما با ادغام کردن این دو عامل فعالیت خود را ادامه خواهد داد. اگر فقط برای مدت کوتاهی به این دو عامل که بر روی صفحه قرار داده اید ،خیره شوید، ایده های جدید،تصاویر و پیام های بیشتری در ذهن شما شکل می گیرد. کلیدخلق یک ایده که کاملا” مناسب و کاملا” مرتبط با موضوع باشداین است که از صفر شروع کنید یعنی با ذهن کاملا” باز که هیچ گرفتاری قبلی در آن وجود نداشته باشد فکر کنید،درست است که در این صورت ایده های بسیار گوناگونی در ذهن شما شکل خواهد گرفت اما نگران نباشید زیرا در هنگام کار محدودیت توانایی های شما،بایدها و نبایدها و پارامترهای دیگری که در نظر دارید،انتخاب های شما را محدود خواهد کرد همین مساله درباره مشتری ها Clients و مخاطبان Audiencer شما هم صدق می کند.

    به این معنی که اگر آنها هم با ذهن باز ،با نظرات و کار شما برخورد کنند،موفقیت کار ، تنها به نوآوری های شما بستگی پیدا خواهد کرد. به این دلیل هم هست که باید دغدغه های مشتری و نیاز مخاطبان خود را درک کنید. توجه شما به این نیازها و دغدغه ها موجب کاهش مخالفت های اولیه از طرف آنها خواهد شد و با ذهن بازتر و آرامش بیشتری به ایده های شما توجه خواهند کرد.

    بنابراین ذهن مخاطب و مشتری شما نیز مانند همان صفحه سفیدی خواهد شد که می توانید خلاقیت خود را بر روی آن نشان دهید. ولی از طرف دیگر، بی تفاوتی و بی توجهی شما به مسائل و نیازهای مشتری، به معنی عدم علاقه شما به کار تلقی خواهد شد.حتی اگر برخی از این مسائل به کار شما مربوط نباشد هم باید به آنها توجه کنید.

    اگر مشتری حس کند که شما به مسائل مورد توجه آنها اهمیت زیادی نمی دهید،آنها نیز امکان کار خلاقانه را از شما خواهند گرفت این وظیفه شما طراحان است که به باز شدن ذهن مشتری و مخاطب خود کمک کنید و امکان فکر کردن به چیزهایی که پیش از آن هرگز حتی تصورش را هم نمی کردند، برای آنها تصور فراهم نمایید.
     


     
    خلاقیت در طراحی گرافیک
     
     
     
     
     
     

     
     

     

     

     

    مینیمال پوستر
     


    تابلو خلاقانه مک دونالد
     


    بیلبورد خلاقانه مک دونالد


     
    بیلبورد خلاقانه


     
    منبع:afravi

     1395-11-30 ساعت 12:03:20 در آموزش طراحی  0   7 بار